Chaos in Italië. Een groep terroristen die zich de Rode Brigades noemt...
heeft bijna een revolutie ontketend. Dit is...
het jaar des doods.
Kameraden, driehonderd militanten...
waaronder veel arbeiders, zitten nu in de gevangenis.
Onze kameraden aan de faculteit politicologie in Padua...
worden van misdaden beschuldigd.
Vrijheid voor de communisten.
Fascisten, rijken, jullie moeten wijken.
We moeten het systeem veranderen.
Welkom terug in Rome.
Dat was ernstig. - Het wordt elke dag erger.
Kom, we gaan eten. - Bedankt, maar ik moet naar Lia.
Is ze hier ? - Ze komt maandag.
Ik zal 't Italiaans erfrecht uitleggen.
Haar vader is toch al twee jaar dood ? - In Italië gaat alles rustig en formeel.
Behalve je revolutie. - Niet die van mij.
De Brigades zijn geen bevrijdingsleger.
Het zijn boze studentjes in een moordlustige bui.
Jullie hebben ze zoveel toegestaan, dat ze denken...
Van mij mogen ze ze ophangen.
Alleen omdat ze nu te ver gaan.
Je voelt toch iets van bewondering, want hun methoden keur je af...
maar ze doen tenminste iets.
Je bent als de andere Italiaanse intellectuelen: tweeslachtig.
Voor jullie is het simpel: Liever dood dan rood.
Absoluut. Bij ons is het recht voor z'n raap. Heel puur.
Op de puurheid.
Een bom ?
Waar ?
Niet ver van hier.
Mijn studenten. Ze weten dat ze geen werk zullen vinden na hun opleiding.
Ze hebben gelijk: De regering doet niks.
Ze vragen nu de communisten om hulp.
En die zijn zo blij dat ze mogen meedoen, dat ze zich laten naaien.
Wat een vertoning.
Op vertoningen.
En jij zegt: De bom erop.
Fijn dat je terug bent.
Lia komt maandag pas, ga mee bergbeklimmen dit weekend.
Ik zal er nuchter over nadenken.
Ik haal je vrijdag om vier uur op. Slaap maar lekker uit.
Na een fout werd infiltratie onmogelijk.
Elke eenheid van de Brigades kon luchtdicht afgesloten worden.
De Brigades moesten universiteiten infiltreren.
Voor de studenten, maar ook voor de stafleden.
Eén doelwit was 'n populaire, linkse professor Engels.
Hoe moet hij heten ?
Ik noem hem Italo Bianchi. Italo, dit zul je leuk vinden.
Goedemorgen, meneer Bernier.
Hebt u een bureau voor deze jongeman ?
Hoezo ? - Omdat dit de mijne is.
Jij wilt dus je baantje terug ?
Je ging weg op een ongelukkig moment.
Als je terug wil komen, ga je minder verdienen.
20 procent. - Mooi niet.
Heb je een werkvergunning ? - Die krijgen buitenlanders niet.
Ik wil je niet ruïneren. Je levert tien procent in, goed ?
Dat was het voor vandaag.
We hebben het gered, goed zo.
Het betere weer komt zo. - Ik ben gek op dit land.
Tot dusver dit jaar waren er 400 politieke rellen...
88 mensen gedood, 164 knieschijven kapot, 45 ontvoeringen...
Ken je die jongen die gisteren ontvoerd is, Gagliani ?
Hij zat bij mij in de klas.
Ze zeggen dat hij bij de Brigades zit en zo z'n ouders wil laten dokken.
Verbaast je dat ? - Wat mij verbaast...
is dat er nog rijke mensen zijn om te ontvoeren.
De meeste echt rijke Italianen zitten al in Parijs, New York of Zwitserland.
Tot het voorbij is.
Weet je zeker dat Lia maandag komt ? - Dat zei ze.
Ik dacht dat die erfenis niks voorstelde.
Niet als de belasting betaald is.
Je bent haar neef, jij kent haar het beste.
Er is een kans, alleen een kans, dat ik volgend jaar wat geld krijg.
Als dat gebeurt...
wil ik Lia en Marco meenemen. Ver weg van die klootzak.
Lucio laat z'n zoon niet vertrekken. - De rechter misschien wel.
Geen rechter hier gaat in zo'n zaak tegen de wensen van de vader in.
Is Lia naar Milaan gereden of gevlogen ?
Heeft de moord op Gagliani jr repercussies voor uw partij ?
Nee, niets wijst daarop.
Was Action Directe erbij betrokken ? - Dat weten we nog niet.
Waren de Brigades verantwoordelijk voor Gagliani ?
Piero Gagliani is door criminelen door z'n hoofd geschoten.
Hij is in z'n hoofd geschoten, een misdaad dus.
Is hij dood omdat hij erbij betrokken was ?
Nee, ze wilden het losgeld. Daarna hebben ze hem vermoord.
Nee. Hij is ontvoerd en vermoord. Het werk van criminelen.
President, nog een vraag...
Geef me de sleutels, schat.
Ben je blij dat je thuis bent ?
Lena.
Heb je honger ?
Je bent terug.
Kijk. - Eerst in bad, dan eten...
dan naar bed, morgen cadeautjes. - Laat me los.
Zet me neer.
Ik was op het vliegveld toen Aldo Moro die persconferentie gaf.
Zag je me op TV ? - Ik heb 't niet gezien.
Leg eens uit hoe je langs Lena binnengekomen bent...
en wat je met haar gedaan hebt ?
Ik dacht dat je Lena zou ontslaan. - Ze is goed voor Marco. Lucio betaalt.
Ze is z'n spion. - Dat weet ik.
Hoe ben je nou binnengekomen ?
Italo zei dat je hem gebeld had. Je zou pas na middernacht thuis zijn.
Hij had 'n extra kaartje voor de opera en moest zorgen dat Lena er heen ging.
Hij zorgde dat ze ging en liet de deur voor me open.
Lena komt pas na elven terug. - Wat is die Italo is toch een schat.
Ga mee naar bed.
Blijf bij haar uit de buurt. Dit was maar 'n waarschuwing.
Hij is een rotzak.
Als Marco er niet was... Ik ben er zo ziek van.
Z'n arrogantie, die smerige Lena...
Ik heb haar ontslagen. Ze heeft je aangewezen.
Hoe weet je dat ? - Ze is van hem, zijn spion.
Ze heeft vast toegekeken.
Je had haar moeten zien binnenkomen met die grijns op d'r smoel.
Die was niet vanwege de muziek.
Toen ik haar zag, dacht ik: O god, kan dat ?
Heeft ze soms een minnaar ?
Is een verblinde gek, een cretino, ertoe gekomen haar te neuken ?
M'n advocaten zeggen dat we voorzichtig moeten zijn.
We zijn nog nooit samen wakker geworden.
Nog nooit. Gewoon wakker worden, je omdraaien en glimlachen.
Omdat je er nog steeds bent en er een nieuwe dag is.
Het wordt beter, dat beloof ik je.
Ik moet Marco van school halen.
Tot morgen.
Hou je van me ?
Ja, ik hou van je.
Papa komt zo beneden.
Dag, Lucio. - Papa.
Waarom Milaan ? De erfenis van je vader is al geregeld.
Wat moet je nog in Milaan ? Wie zit daar ?
Marco en ik gaan er wonen. - Dat mag niet van de rechter.
Zodra ik Marco krijg van de rechter, gaan we in Milaan wonen.
Of in het buitenland. - Nooit.
In Zwitserland, waar ze mannen die slaan hard aanpakken.
Schat, volgende keer dat ik je sla...
Lukt 't me misschien om je te vermoorden.
En ik zal het doen in Italië, nee, in Zuid-Italië.
Heb je zin in een rendez-vous op Sicilië ? Ga je met me mee ?
Lucio, je spelletjes maken me niet meer bang.
Fijn dat je er bent. - Wat is er ?
Lucio zegt dat ik 'n ongeschikte moeder ben. Hij wil Marco weghalen.
Om mij ? - Hij heeft een papier van de rechter.
Kan hij de voogdij krijgen ? - Ik denk 't niet.
Maar als hij me niet direct kan raken, raakt hij me van 'n afstand.
We moeten toch van hem af kunnen komen.
Dit is Italië. - Haal de maffia we laten 'm opruimen.
Bedankt.
Het was geen moeite.
Het betekent zo veel.
Bijna alles.
Maar dan denk ik aan Marco.
Liefste...
We moeten voorlopig, nu...
Tot ik erachter kom wat Lucio kan doen...
moeten we... Nee, dat is niet belachelijk.
Het is gewoon verstandig.
Ik moet heel voorzichtig zijn. Wij moeten heel voorzichtig zijn.
Je moet me helpen.
We kunnen afspreken, maar niet hier. Niet zoals nu.
Ik kan Marco niet in gevaar brengen, echt niet.
ZO WORDEN VERRADERS GESTRAFT
Ik heb gebeld, maar je was in gesprek.
Zo gaat dat hier altijd. Kom, dan krijg je koffie.
Lia vertelde wat er gebeurd is. Is alles goed ?
Alleen blauwe plekken. Het waren experts.
Dat is me wat, hé ? - Ongelooflijk.
Hoe maak je zulke foto's ? Hoe wist ze dat ?
Dat kon ze alleen weten via een bron bij de Rode Brigades.
En dat betwijfel ik.
Dat zijn erg serieuze mensen.
Ik probeerde te bellen omdat Bernier morgen een feest geeft...
en hij heeft me uitgenodigd. Ik mag iemand meenemen en Lia kan niet.
Heb jij zin ? - Prima.
Ik hoorde over z'n villa ? Werkt Bernier voor de CIA ?
Als wat, kinderlokker ?
Die krant is toch niet rendabel ? - Z'n vrouw is steenrijk.
Zij zit vast bij de CIA. - Wacht tot je haar ziet.
Hoe gaat het met je ? - Alles goed.
Ik heb een cadeau voor je. Ik ga het even halen. Deze keer ontkom je niet.
Bedankt voor de uitnodiging, Pierre. Dit is professor Italo Bianchi.
Hij geeft Engels en Amerikaanse literatuur aan de universiteit.
Dit zijn David Raybourne en professor Bianchi.
Heren, dit is het grootste talent van de laatste tijd...
Haar foto prijkt op de voorplaat van Time.
Alison King.
Wat nou weer ? - Kom eens. Pierre.
U hebt maar geluk, Miss King. - Hoe ging dat ? Had u 'n tip gekregen ?
Stom geluk. - Echt waar ?
U stond daar net met 'n camera toen ze kwamen ?
Niet echt. Wat doet u in deze stad ? - Ik werk voor Bernier.
Ken ik u niet ergens van ? - Dan zou ik u wel herkennen.
En u werkt toch op de universiteit ? Was Gagliani lid van de Rode Brigades ?
Nee, dat betwijfel ik echt. - Hoezo ?
Waarom woonde een rijke erfgenaam onbeschermd in Rome ?
Als hij geen sympathisant was, gedroeg hij zich wel provocerend.
Hij had alles voor ze geregeld. Toen ze het geld hadden, doodden ze hem toch.
Geen beweging. We zijn de Rode Brigades.
Wie is de baas ? - Dat weet ik niet.
Wil je voor hem sterven ? - Nee, dat is hem.
Je bent 'n slechte butler en je verraadt me ook nog.
Vooruit. Schiet op.
Geef me je oorbellen.
Alles wat van waarde is.
Je portefeuille. - Ik heb niks.
Wat is dit dan ?
Ik zei: ook je portefeuille. - Die heb ik niet.
Die kan er niet af.
Geen beweging of ik schiet.
Dit had m'n dood kunnen worden.
Sorry, hij is belangrijk voor me.
Zet me maar af bij de brug.
Ik stap ook uit. Ik moet iets bespreken met David.
Mag ik 's langskomen ? Je weet meer van de Rode Brigades dan je denkt.
Wat ik weet kun je in elk blad en elke krant lezen. Maar kom vooral langs.
Om welke reden dan ook. - Je weet dat je studenten meedoen.
Daar weet ik niks van. - En die jongen van Gagliani ?
Wat was dat voor type ?
Een rustige jongen. Tot ziens.
Ik spreek je morgen.
Over dat horloge...
Ik waagde voor 't eerst m'n leven voor een foto in Saigon.
Ik zag hem die bom gooien.
Ik besloot binnen een seconde om te blijven staan.
Toen de bom ontplofte, was de camera klaar en ik had de explosie.
Het ene moment zaten ze aan de koffie met croissants...
en het volgende vloog alles door de lucht.
Stoelen, tafels, armen, benen.
En toen was het voorbij. En ik stond daar nog, foto's te maken.
Ik nam eerst een paar foto's om tot rust te komen en betrad het bloedbad.
De week daarna kocht ik dit dure horloge voor mezelf.
En telkens als ik ernaar kijk, weet ik dat ik elke ramp aankan.
Als er maar een lens tussen zit.
Veel mensen vinden m'n werk afstotelijk.
Ze moeten zien wat ik zag, voelen wat ik voelde.
Getuige zijn.
Ik breng slecht nieuws en dodentallen.
Even over Bianchi, wat is zijn politieke mening ?
Verward. Hij is bijzonder intelligent en fatsoenlijk.
Hij zag z'n land Mussolini volgen.
En zag hoe de christen-democraten het land afbraken.
En nu willen ze het bed delen met de communisten.
Hij geeft les aan jongeren die er zo van walgen dat ze het willen verwoesten.
Is hij het met ze eens ? - Natuurlijk niet.
Italo komt van een rijke, correcte familie uit Rome.
Hij is geen revolutionair. Hij walgt er gewoon van en hij is bedroefd.
Hij wou liever Canadees zijn.
Italo steunt de Rode Brigades niet. - En Pierre Bernier ?
M'n agent in New York zei dat hij goede contacten had, ook met de Brigades.
Alleen als ze bij de persclub komen. - Wat is jouw standpunt ?
Amerikanen hebben hier geen standpunt, alleen creditcards.
Die zie je overal. - Weet je wat er staat ?
Hij was informant en ze kwamen erachter.
Ik wil over ze schrijven, maar het lukt niet.
Ik wil een terrorist aan het woord. - Alsof je in de loop kijkt ?
Waarom niet ? - Zo worden journalisten vermoord.
Hoe lang ben je al in Rome ? - Vijf jaar.
Wil je zelf geen boek schrijven ? - Dat wil elke journalist.
Welterusten. - Ik loop met je mee.
Bedankt, ik weet de weg wel. Tot ziens.
Niemand zei dat ik bezoek zou krijgen. - Nou en ?
Hoe lang blijven jullie ?
Laat ook maar.
Daar is eten en drinken. Pak wat je wilt.
Laat ons alleen. We moeten praten en ook even bellen.
Toe dan.
Ga weg.
Is dat de badkamer ?
Contactpersoon bij de CIA. Wie kan dat nou zijn ?
Natuurlijk, Bernier. Pierre Bernier.
Mijn CIA contactpersoon was Pierre Bernier, van de Amerikaanse krant.
Hij leek geen radicaal, meer een sukkel.
In werkelijkheid was hij een belangrijke CIA-agent.
Hallo ? - Met Alison King.
Voor je wat zegt: Ik heb lunch gereserveerd bij Da Bolognese.
Ik heb wat onderzoek gedaan.
Mijn agent heeft de jouwe gebeld. Ik weet dat je een boek schrijft.
Ik weet ook dat je werkt voor een uitgever in New York.
En ? - Waarom heb je me dat niet verteld ?
Het is niet jouw soort boek.
Wat is mijn soort boek dan wel ? - Niet het boek dat ik schrijf.
'Goedkoop Rome', als je spaghetti lust. Schattig ? Dat vindt m'n uitgever ook.
Je zit nu bij schattig. Deze heb ik van onze fotoarchief in New York.
Universiteit van Boston, 1969. David Raybourne, radicaal.
Leidde demonstraties. - Tegen oorlog, voor abortus...
en liberaal. Nou en ?
Deze heb ik van je gemaakt. Ik wist dat ik je ergens van kende.
Geen demonstratie. Jullie hebben toen dat huis opgeblazen op 12th Street.
11th Street. - Dus zeur niet over Rome en spaghetti.
Je schrijft over de Rode Brigades. Ik wil meedoen.
Net zo makkelijk. - Je hebt geluk dat ik wil.
Je boek levert tien keer zoveel op met foto's van Alison King.
Vast. Ik moet terug naar kantoor.
Ik heb al afgerekend.
Geen enkele schrijver zou je hulp weigeren bij 'n boek over de Brigades.
Als ik erover schreef, zou ik je smeken om mee te werken.
Rottoeristen, uit de weg.
Je bent niet vervolgd voor die aanslag. - Ik was onschuldig.
Vast. - Luister...
Ik kende iemand die wel betrokken was: Peter Weiss.
We liepen college en waren vrienden.
Hij deelde z'n flat, dus hij sliep wel eens bij mij.
De FBI had foto's van ons samen. Peter die binnenkwam of wegging.
Wat er met Peter gebeurde, wie hij was...
Ik ben geen revolutionair en zal 't ook nooit worden.
Je boek gaat niet over spaghetti en zal er ook nooit over gaan.
Daar moet je niet tussen komen. - Rot dan op.
Die klootzak probeerde m'n arm eraf te trekken.
Het is maar een blauwe plek.
Wat denk je ?
Wat ik denk ?
Ik denk dat jij van oorlog bent gaan houden.
Dat kan gebeuren.
Vind je me nu afstotelijk ?
Ik ben erbij betrokken.
Hemeltje toch. - Ja, hoe is het toch mogelijk.
Hij is klaar, maar wil een verhaaltje.
Je bent veel mooier dan Lena. - Nou, bedankt.
Ja, je mag een verhaaltje. - Over Beertje Paddington.
Italo zou kinderen moeten hebben.
Wil jij kinderen, David ?
Marco zou ik wel willen.
Je zou een goede echtgenote zijn. - Dank je.
Over vrouwen gesproken: Hoe is het met Miss King ?
Ze ging met je lunchen, zei ze. - Ze kwam langs bij de krant.
Na het eten zag ze 'n rel. Haar camera werd bijna onze dood. Ze is levensmoe.
Heb je interesse ? - Ze is mooi, getalenteerd, slim...
Jij hebt al zo'n vriendin. Maar Miss King is ook in je geïnteresseerd, hé ?
Ze denkt dat ik haar in contact kan brengen met de Brigades.
Hoezo jij ? - Ik weet het niet.
Ze weet 't zeker. Ze denkt dat ik een boek aan het schrijven ben.
Denkt ze dat ? - Ik schrijf het echt.
Min of meer. Probeer te schrijven. - Ja ? Waarover ?
Hoe je als jonge, arme Amerikaan verliefd wordt op Rome.
Een reisgids ? - Zoiets, ja.
Ik heb een contractje in New York.
Waarom heb je niks gezegd ? Gefeliciteerd.
Lia, weet je dat hij een boek schrijft ? - Wat ? David, is dat waar ?
Het is niks bijzonders. - Jawel. Waarover ?
Nergens over, ik heb alleen wat aantekeningen. Kom, eten.
Gaat het over mij ?
Met Giovanni. - Met Bianchi.
Ik heb informatie over de Amerikaanse vrouw.
Ze is fotografe. Ze is geïnteresseerd in onze vrienden.
Ze is in Rome om contacten te leggen.
Wat zei ze van de foto's bij de bank ? - Toeval. Gewoon geluk gehad.
Wat denk jij ? - Ik weet het niet.
Volgens mij is ze geen spion. - Hou haar in de gaten.
Waarom heb je niet gezegd dat er vrienden kwamen ?
Dat was niet nodig. Dag.
En de oprichter van de Rode Brigades ? - Renato Curcio.
Waarom zit die al twee jaar vast ? Waarom bevrijden ze hun leider niet ?
Dat is lastig als ze je opwachten. - Dan ontvoer je de paus.
Dan wordt de kerk hun vijand. - Dan Agnelli van Fiat.
Die ruilen ze wel voor Curcio. - Agnelli wordt doorlopend bewaakt.
Als ze slim waren, namen ze de man die ze kunnen pakken...
dan moet de regering wel onderhandelen. Kijk eens.
Probeer in te zien wat ik met 'nieuwe lay-out' bedoel.
Voor wie willen ze onderhandelen ? - Dat kun je zelf wel verzinnen.
Jij weet toch zoveel van dit land ? - Alleen hoe je goedkoop leeft. Wie ?
Wie sloot het compromis tussen communisten en christen-democraten ?
Moro. Vijf keer premier geweest.
Weet waar alle lijken begraven liggen.
De regering zou voor hem móeten betalen.
Goedenavond.
Ik had trek in koffie, maar de bar staat te koop.
Fascisten en politie, rot op.
Ik ging vorige keer te ver. - Dat is wel goed.
Fijn dat je er toch bent. - Tegen beter weten in.
Ik zal zeggen waarom ik je vroeg... - Nee Alison, niet doen.
Alison, doe hem nou weg. Doe dat rotding nou toch weg.
Geef mij ook een krant.
Geef mij er ook een.
Je bent te stom en te gevaarlijk om ermee om te gaan.
Je zei dat ik mocht langskomen. Hoe is het ?
Wat moet ze hier ? - Ze nam me mee.
Alison, niet doen alsjeblieft.
Toe nou. M'n goeie kant, dan lijk ik op Cary Grant.
Hebben de Brigades dit georganiseerd ?
Vragen stellen over de Brigades is veel gevaarlijker dan je je realiseert.
Wat raad je je studenten aan ? - Ik raad ze niks aan, ik geef les.
Ik geloof niet dat iemand hier buiten kan blijven.
Vertel het dan. - Leg haar uit dat 't gevaarlijk is.
Ik vraag niet om geheimen. Denk je soms dat ik voor de CIA werk ?
Dat denken ze over alle Amerikanen.
Iemand maakt daar foto's.
Een ander keertje maar.
Nou, dat was reuze gezellig.
Wil je hier niet bij betrokken zijn ? - Ik heb alles wat ik wil in Italië.
Maar ik ga ook niet op zoek naar ellende.
Waarom schrijf je hier niet over ? - Ik doe nu andere dingen.
Die krant benut je talent totaal niet.
Ik gebruik m'n talent om jou te redden. - Nou even geen geintjes.
Je klinkt als iemand uit de jaren '60. - Bah.
Dat is toch je favoriete tijd ? - Tien jaar nepperij en gelul.
Je klinkt alleen als een oud-hippie. - Oud-hippie ?
Ik ben niet in de stad gaan wonen en rijk geworden.
Ik ben vrijer geworden, ik ben naar Italië verhuisd.
Wil je weten waar je me mag afzetten ? - Ja, waar ?
Bij jou thuis.
Goed, we zijn er allemaal.
sluit af en schuif de sleutel onder de deur door
Ik wil nog niet opstaan, goed ? - Hoeft niet, ik schreef je een briefje.
Sluit af en schuif de sleutel onder de deur door.
Kom terug voor de lunch.
Dat kan.
Je zei dat je een vriendin had. Ik begrijp het.
Tot ziens.
Dit is heel goed, echt.
Jij bent niet te geloven, weet je dat ?
Dus dit is een reisgids ? - Het is een roman.
Over de linkse professor Italo Bianchi en de redacteur Pierre Bernier...
over de politicus Aldo Moro, terroristen Renato Curcio en Nello...
Nello heb ik verzonnen. - Dan is hij de enige.
Het is een kladversie van 'n roman. Ik verander 't, ze worden onherkenbaar.
Net Day of the Jackal, over De Gaulle.
Nee, dit leest als een krantenartikel - Dat is de bedoeling.
Alles is al eerder gepubliceerd. - En het plan om Moro te ontvoeren ?
Daar draait het verhaal om.
Een boek van iemand die geïnfiltreerd is.
De enige die dat geprobeerd heeft, werd door 't hoofd geschoten en stierf.
Jij vindt dat een aanvaardbaar risico, ik niet.
Je bent echt goed.
Ik zou je bijna geloven als ik niks van je wist. Weet je wat ik denk ?
Jij hebt die bomaanslag gepleegd.
Je misleidde de FBI, kwam hier, legde contacten en sloot een deal.
Rot op en geef me dat manuscript.
Weet je dat David een roman schrijft ?
Een roman ? Nee, z'n uitgever wil een soort van reisgids over Rome.
Nee, een roman over de Rode Brigades.
Daar weet David niks van af. - Dat zegt hij ook, ja.
Niemand weet iets, hé ?
Ik word hier echt gek van.
Ik ga je een paar vragen stellen en ik zou 't leuk vinden als je antwoord gaf.
Ik heb gewonnen. - Niet, we lieten je winnen.
Geef me de sleutels. - Jij hebt gereden.
Ik heb ze aan jou gegeven. - Nee, hoor.
David, toen ik uitstapte. - Je hebt ze niet gegeven.
Marco, heb jij de sleutels ?
Kijk eens in je zak.
Ik heb de sleutels. - Dat dacht ik wel.
Wat is er ? - Giovanni.
Ik heb gesproken met de Amerikaanse. Ze zit niet bij de CIA.
Hoezo ? - Ze stelt domme vragen. Ze weet niets.
Ze vraagt dingen die de CIA al weet. - Zoals ?
Ze heeft een manuscript gelezen over een ontvoering.
Wat voor ontvoering ? - Een fictief verhaal over Aldo Moro.
Wie heeft dat verhaal geschreven ? - Een vriend van haar.
Ken je 'm ? - Ja, dat wil zeggen, ik weet wie hij is.
Nou ? - Ik weet niet hoe hij heet.
Vraag het aan haar. Ook z'n adres. Steel dan het manuscript.
Ik doe m'n best. Geef me een paar dagen.
Vanavond. - Onmogelijk.
O God.
Niet weer.
Je moet niemand wijsmaken, ook jezelf niet, dat je bij mij blijft.
Waar ben je nou bang voor ? Dat deze arme Amerikaan je ook pijn gaat doen ?
Het gaat niet om geld.
Ook niet om pijn.
Het is de wetenschap dat sommige dingen echt zijn en andere niet.
Ik kan het niet uitleggen.
Giovanni.
Het manuscript ?
Ik ga hier zitten. Laat me even alleen. - Je stem klinkt anders.
Hier is geen Giovanni.
Haal eens thee voor me, professor.
De kamer van Miss King, graag.
M'n manuscript is gestolen, maar m'n geld en paspoort zijn er nog wel.
Ik zweer dat ik 't niet gedaan heb. - Heb je iemand erover verteld ?
Italo, gisteren. Ik heb alleen gezegd dat je 'n roman schreef.
Waar hangt Raybourne uit ? - Ik weet het niet.
Stuur hem naar 't café. Ik ga lunchen. - Ja, meneer.
David, zeg het dan. We hebben 'n studentenvisum.
We pikken geen banen in.
Luister goed, dan begrijpt u het zelf wel.
Hoe leg ik het uit ? - Jullie hebben geen werkvergunning.
Waar gaat u heen ?
Waar was je ? - Bernier is dood.
Weet ik. Ik moet je nu spreken.
Wij zijn opgepakt zonder werkver... gunning. Zo reageren ze hier op moord.
David, je moet daar weg. Er hangen levens van af, hoor je ? Levens.
Ik heb iets wat van jou is in het Café Borghese. Kom hierheen.
Schiet eens op.
Moment. M'n tas, m'n paspoort. - Kom terug.
Schiet op, laat 'm niet ontsnappen.
Ga zitten, David.
Het spijt me, we gaan dicht. - Ook geen kop koffie ?
Uiteindelijk walgden we zo van de hebzucht en de corruptie...
en de onverschilligheid tegenover anderen.
Welke Piero ? Gagliani ?
We waren vrienden.
Goeie vrienden.
Hij haatte z'n vader en dat wereldje.
Hij begreep hoe ik dacht over wat er met Italië gaande was.
Maar ik hoorde bij de anderen. - Die hem vermoordden.
Dat was een ongeluk. Hij had de ontvoering zelf geregeld.
Hij lag te lang in de kofferbak. De uitlaat was stuk.
Ze schoten zodat 't een executie leek. - Waarom ?
Om wat hij was, een Gagliani. - En Bernier ? Omdat hij een lul was ?
Volgens je boek was ie van de CIA. - Het boek dat jij gestolen hebt...
Het zou m'n dood geworden zijn. En Lia's misschien ook.
Ze menen het. Ze wagen hun leven om de regering af te zetten.
Ze nemen 't land over. - Gelul.
Hoe dan ? Nu vermoorden ze onschuldige mensen.
Ze gaan er zelf ook aan.
Ik zal je 's wat vertellen.
Ik zal je dit eerlijk zeggen: Ik probeerde een roman te schrijven.
Ik wil geld. Ik wil met Lia trouwen en voor haar zorgen.
De Rode Brigades verkopen goed. Ik interesseerde me voor terrorisme.
Ik wou 'n bestseller schrijven. Dan kon ik Bernier zeggen dat hij kon oprotten.
Er staat geen enkel incident in dat boek...
dat niet al eerder is gepubliceerd.
Ik heb nooit en te nimmer contact gehad met de Rode Brigades.
Naast jou dan.
Het idee om Aldo Moro te ontvoeren kwam van Bernier. Denk je dat ik...
Dat moeten we ze vertellen. Dat Moro... - Aan wie ?
Je zult met ze moeten praten. - Ik heb hun plan geraden, hé ?
Gaan ze Moro echt ontvoeren ? - Je moet met ze praten.
Ik moet met de politie praten. - Je moet mee.
Denk je dat ik gek ben of zo ? - Laat ze je niet halen. Ik wil niet...
Hoe laat is het ?
Als hij niet opstaat en meegaat, vermoord ik 'm hier.
Ik vermoord ook jou en misschien anderen. Ik trakteer.
Loop nu dicht naast elkaar. Ik heb jullie onder schot.
Fouilleer 'm. - Hij heeft niets.
Je hebt zeker niet veel tijd ?
Hoe weet je van Moro ? - Ik heb 't verzonnen voor m'n boek.
Dat is waar, hij weet niks.
Vertel me nu de waarheid. - Ik heb je de waarheid gezegd.
Werkt de Amerikaanse fotografe voor de CIA ?
Nee, en Bernier ook niet. Je hebt hem voor niks vermoord.
Hou op.
Geef maar toe. Zij hebben ons verraden, toch ?
Hij liegt niet.
Ik draai niet op voor het lek. Jij moet verantwoording afleggen.
Wie is dit ? - Ik heb 'n auto. Ik kom van Italo.
Hij wil u iets laten zien. - Ik kom er aan.
Bernier is dood. Italo Bianchi is dood. Nu zijn wij aan de beurt.
Ga weg. Ik bel de politie.
Lia, ik kan het niet uitleggen. Ga direct weg met Marco.
Die is bij z'n vader. Waar ben je ?
We willen naar de ambassade. Iemand wou ons vermoorden. Luister.
Italo is vermoord. Ze zitten achter Alison en mij aan. We zijn ontkomen.
Ik kom met de auto. Waar ben je ? - Wacht. De bioscoop Majestic.
Ga liggen.
Waar is Italo ? - In de tuin van Café Borghese.
Ik hoorde op TV van Bernier.
En Italo... - Hij was lid van de Rode Brigades.
Waar gaan we heen ? - Geen zorgen, ik weet de weg.
Eruit.
Wacht. - Jullie allebei ?
Italo wist het niet van mij. Hij was emotioneel betrokken.
Vanwege z'n minnaar, die Gagliani. Begrijp je ?
Ik moest op Italo letten. Ik heb gefaald.
Genoeg.
Als ik had gedacht dat 't echt was, had ik wel iemand gewaarschuwd.
Misschien heb je dat gedaan. Dat zoeken we uit.
Dat wou ik bij de ambassade doen.
Dat zeg jij.
Vraag maar aan Lia.
Wie weet er wat jij schrijft, naast Miss King ?
Niemand.
Wat heb je Lia verteld voor we jullie pakten ? Wat zei ze tegen jou ?
Niks. Ze wist niet wat ik schreef. Dat zweer ik.
Heb je het koud ?
Wil je thee ?
Thee ?
Waarom zou ik zoiets doen ?
Ik heb m'n leven aan de Zaak gewijd.
Je waagt je leven niet. Je mocht van ons...
verder leven...
als rijke.
Zoals je altijd hebt gedaan.
Wiens keuze was dat ? Was het mijn keuze ?
Het was jullie keuze. Ik haat dit leven. Ik wilde...
Ieder van ons heeft de rol die het beste bij hem past.
Het is belachelijk...
dat een vrouw als jij, met jouw zwakten...
Welke zwakten ?
Goed, hier wilde ik heen.
Je hoort bij de rijken en je hecht je aan mannen.
Wat nou rijk ?
Ik heb al gezegd dat hij niets weet. Helemaal niets.
M'n leven moet normaal lijken.
Hij is een dekmantel. Net als deze rotkleren en m'n huis.
Jullie wilden het zo.
Niet ik. Ik geloof in de Zaak. Net als wij allemaal. Honderd procent.
Bianchi was verliefd op de Amerikaan. - Nee. Dat weet ik niet.
Jij was verantwoordelijk voor je neef.
Je bent bekend bij onze handlangers in diverse landen. Hoezo ?
Mijn beroep is zijn waar iets gebeurt. - Politieke zaken ?
Militaire. - Je hebt wel een standpunt.
Ik zet er geen masker voor op en pleeg er geen moorden voor.
Ook al weet ik dat dat gebeurt. Ik heb het al vaak gezien.
Ik heb gezien waarom 't gebeurt.
En ik weet dat 't zal blijven gebeuren.
Zelfs in die wereld die jullie gaan veranderen.
En ik zal er foto's van blijven nemen.
Dat is m'n roeping.
Afgesproken.
Naar achteren. Schiet op, jij.
Naar binnen, snel.
Het is gebeurd.
Nu begint het.
Zijn ze niet meer verdacht ?
Is dat een retorische vraag ?
Ook al hebben ze niets gezegd en niets gezien, nu weten ze te veel.
Ga je ze vermoorden ?
Het land uit. We sturen ze het land uit. Dat is alles.
Anti-terrorisme eenheden patrouilleren in Rome, Napels en andere steden...
vanwege de algemene staking tegen de ontvoering van Aldo Moro.
Italië is nooit zo geschrokken...
als nu van de ontvoering van Aldo Moro door de Rode Brigade.
Deze eist de vrijlating van haar leider en van nog vijf van haar kopstukken.
Tot nu toe wil de overheid niet met de terroristen onderhandelen.
Mr. Raybourne, we zijn zo vrij geweest uw paspoort op te halen.
Miss King, ik neem aan dat u het uwe bij u hebt.
Verlies uw paspoorten niet. U zult ze nodig hebben.
We zullen u moeten blinddoeken. U mag niet te snel weten waar u bent.
Kom mee.
Je had het beloofd.
Vooruit.
U mag uw blinddoek afdoen.
Ik kan niks doen.
Echt niet.
Zet 'r op de foto. Toon de wereld wat we met verraders doen.
Schiet op.
Neem hem mee.
Waarom schrijven mensen boeken ?
Omdat ze iets kwijt willen ? Als beschuldiging ?
Om geld te verdienen ?
Kun je ons vanaf daar commentaar geven over terrorisme en de media ?
In Beiroet bepalen de terroristen wat de media zegt. We dienen ze.
Wat zegt dat over je boek Year of the Gun ?
Het steunt het terrorisme niet, ik wou alleen de waarheid vertellen.
Maar als je 't opschrijft, wordt het iets anders.
Ik weet niet wat. Je doet je best en probeert ermee te leven. Je moet wel.
Bekijk 't eens anders. De Dertigjarige oorlog ging ook door zonder ons.
Zij die dingen vastleggen zijn niet zo belangrijk.
Daar moeten we mee leven.
Het is anders wel een bestseller geworden.
Bedankt dat je er via de satelliet bij was. Mr. Raybourne, bedankt.
Na de reclame de VN-ambassadeur uit lran: Mr. Fredu Hoghieda.
Zo meteen, blijf bij ons.
We zijn eruit. - Mooi.
In het echt ook bedankt, om het zo maar 's te zeggen.
Ambassadeur, fijn dat u er bent. Ik wou...
54 dagen na de ontvoering, werd Moro's met kogels doorzeefde lichaam...
gevonden in de kofferbak van een auto die in het centrum van Rome stond.
Nederlandse ondertiteling bewerkt door : Leo